Categorie archief: swagometer

De swagometer: klaar en prijsvraag.

Swagometer contest in English: click here!

De swagometer hangt en kan gebruikt worden. Wat een avontuur was het om deze te maken. Van het moment dat de leerlingen hem ontwierpen tot de opening door een van de leerlingen op hun laatste dag op school. In deze blogpost ga ik niet vertellen hoe het gekomen is. Dat kunnen jullie goed lezen in het vorige stuk over de media. Ik ga ook niet vertellen hoe ik hem gemaakt heb. Dat heb ik al gedaan in de Instructable die ik erover geschreven heb.

Nee, in deze laatste post zal ik schrijven over wat ik ervan geleerd heb. Aan het einde, als bonus, een heuse prijsvraag met een schitterende prijs. Later meer daarover.

Wat heb ik geleerd van dit enorme project?

aenrSamen doen! Ik heb dit ook eigenlijk alleen maar aangedurfd omdat Rolf met me mee ging doen. Een stevig commitment. Letterlijk: “Ar, ik vind het supergaaf om dit samen met jou te maken. We gaan het doen!” Een groot project als dit kun je misschien best alleen doen. Maar dan duurt het langer en de vraag is of ik het afgemaakt zou hebben.

Organiseer succesjes. Soms moet je moeilijk werk doen en lijkt het nooit af te komen. Probeer ervoor te zorgen dat je regelmatig test, zodat je kunt zien dat het wat gaat worden.

Organiseer supporters. Dit was makkelijk voor mij. De klas die het bedacht vroeg elke week wel weer hoe het ermee stond. Deze continue support of druk helpt enorm om door te gaan ook als je niet veel tijd of zin hebt.

spullenEen goed geoutilleerde maakplek is wezenlijk. Wij zijn het gewend, onze Maker Space is langzaam geworden wat het nu is maar als we wel eens iemand op bezoek krijgen, dan zie je het door de ogen van die ander en dan realiseer ik me dat we een geweldige plek hebben waar het aan weinig ontbreekt (een CNC-machine, zouden we nog wel willen hebben). Gereedschappen maar ook materiaal is voorhanden en dat maakt maken veel makkelijker.

Neem de tijd. Alleen maar maken in je tussenuren of twee uurtjes op een avond, dat gaat bij zo’n groot project niet. Soms moet je grote slagen slaan en dan moet je meer tijd nemen. Rolf en ik hebben een dag of drie in de vakanties hieraan gewerkt en ik heb zelf ook nog een paar keer een middag of zelfs een dag in onze maakplek gewerkt aan de swagometer. Dit was soms echt nodig om iets af te maken. Je verliest dan alleen al niet zoveel organiseer- en opruimtijd. Bovendien worden de ruimtes op De Populier ook gebruikt voor lessen (heel hinderlijk natuurlijk 😉 en dus konden we hem niet altijd laten liggen.

Wees voorbereid op het nog eens te moeten doen. Je maakt fouten. En soms nog een keer. En dan moet het over. Dat is vervelend maar dat is nu eenmaal zo en dat moet je licht opnemen. Als alles zo in elkaar grijpt als in dit project dan is het gewoon een verplichting kom dit blijmoedig te accepteren.

Logo-KIJKWees oplossingsgericht en stoer. Op de dag dat de KIJK een reportage maakte (de KIJK!) deed de swagometer het plotsklaps niet meer. Paniek maar we wilden niets laten merken natuurlijk. Rolf deed wat testjes en het bleek zo te zijn dat de Arduino waarschijnlijk kapot was. Dan moet je dus beslissen om die te vervangen. En dat is natuurlijk niet leuk met zo’n 4 inputs en 40 outputs die je moet terugplaatsen. En toch moest dat gebeuren. Hij deed het weer!

Maak iets dat je echt wil maken. Klinkt evident natuurlijk en is dat ook eigenlijk wel. Motivatie is bij een zo’n groot project wezenlijk en dat begint natuurlijk bij een diepgevoelde wens. Overigens was ik voor de swagometer inhoudelijk gemotiveerd, ik vind feedback belangrijk. Maar ik was ook sterk gemotiveerd door het feit dat ik het heel plezierig vind om iets te maken. Dus niet alleen door het product maar ook door het proces, het materiaal, het beter worden in het gebruik van de gereedschappen, het slim inkopen doen etc. etc.

Prijsvraag

ctouchremoteNu is ie dus klaar. Althans. Qua hardware. Maar de Arduino is nog lang niet vol. Er kan nog een heleboel code op. En waarom zouden we dat niet doen? Mijn afstandsbediening heeft een stuk of vijftien knoppen en als dat niet genoeg is, koop ik er een met honderd knoppen!

Even een rijtje. Je hebt tot je beschikking:

  • Een scherm van 1 x 15 pixels. De pixels zijn een gloeilamp groot
  • prijsvraagTwee extra gekleurde pixels, een boven (groen) en een beneden (rood). Deze pixels kunnen draaien.
  • Twee inputknoppen, een groen (boven) en een rood (onder). Deze knoppen hebben ook een lichtje in zich die je apart kan schakelen
  • Een geluidsbron. Elke digitaal geluid is te gebruiken.

Technische zaken:

  • De schakelsnelheid is niet heel groot: een knipperfrequentie van 4 Hz is vermoedelijk het hoogst haalbare.
  • In een keer alle lampen aan en dan weer uit maakt de swagometer enigszins in de war hebben we gemerkt. Een of twee keer achter elkaar gaat nog maar meer moet je niet doen.
  • We gaan geen extra hardware toevoegen. Je moet het doen met wat we hebben.

Al bestaande/verzonnen functies:

  • swagometer
  • aftelklok voor vragen beantwoorden
  • binair tellen automatisch en handmatig
  • spelletje Pong. Heen en weer gaande lamp die je moet terugkaatsen. Speelveld wordt steeds kleiner als je verliest.
  • geluidsfragmenten voor bepaalde momenten, zoals deze:

De opdracht voor de prijsvraag is dus duidelijk:

prijsvraag2

Prijzen:

  • kleintjeJe idee wordt uitgevoerd. Jouw functie staat voor eeuwig in de #swagometer.
  • Je krijgt, net als de leerlingen van de klas die het bedacht heeft kregen, een eigen swagometer thuisgestuurd.

Reglement:

  • Iedereen mag meedoen behalve Rolf van Oven en ik.
  • Insturen liefst via Twitter naar mij met hashtag #swagcode maar mag ook via mail: arjan@makered.nl en als je een ander kanaal vindt, ook goed hoor.
  • De jury bestaat uit Rolf en mij. Over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd (lees: we kiezen wat we het gaafst vinden en trekken ons van niemand wat aan).
  • Ook niet winnende functies die gaaf zijn, zullen we zonder scrupules maar met bronvermelding implementeren.
  • Uiterste inzenddatum: 31 augustus 2016

Arjan van der Meij

 

 

#swagometer en de media

swagvoorblogBinnenkort zal ik hier veel meer over de bouw van de swagometer vertellen. In deze post zal ik wat helderheid verschaffen over wat ik wil met de swagometer en vooral wat ik niet wil. Je zou kunnen zeggen: “Hoe een vrolijk idee met een leuke klas verwordt tot een Kop van Jut.”

Aan het einde van het schooljaar 2014/2015 had ik, zoals vaker, een hele leuke les met mijn HAVO 4 klas. Ik kreeg een compliment: Meneer, deze les had ‘swag!’ Ik vroeg wat dat precies betekende en zo raakten we aan de praat daarover. Als natuurkundedocent ben ik natuurlijk vaak bezig met meten en dus vroeg ik of we het niet meetbaar konden maken. Dat leverde nog meer discussie op en ik vroeg hen, voor de volgende les een functioneel ontwerp te maken. Dat deden ze en op grond van hun voorzet ben ik begonnen een “swagometer” te maken.

Doelstellingen:

  1. Een vrolijk apparaat in de klas waarop de leerlingen via een druk op een knop iets konden aangeven. “Swag”, maar ook of ze de les begrepen hadden, whatever. Altijd bedoeld als startpunt voor een gesprek over hoe de lessen beter zouden kunnen vanuit hun standpunt. Vandaar ook dat ik Anda’s idee, een brievenbus waarin leerlingen een idee kunnen stoppen hoe het beter kan, “het hart van de swagometer” noem.
  2. Leren! Een fysiek apparaat met echte gloeilampen en flink wat intelligentie onder de motorkap, had ik me nog nooit aan gewaagd. Samen met de
    elektronicameester, vriend en TOA Rolf van Oven gingen we dit avontuur aan, aangemoedigd door de leerlingen die inmiddels voor het grootste gedeelte in HAVO 5 waren beland.
anda

Anda’s voorstel

Rolf en ik hebben ons een slag in de rondte gewerkt om het apparaat voor elkaar te krijgen. Eerst spullen kopen, houtbewerking, solderen (meer dan 200 verbindingen), programmeren. Menig vakantiedag hebben we aan deze (hele gave) activiteit besteed.

Een van mijn zwakke punten is dat ik mijn enthousiasme niet zo goed binnen kan houden en ik twitterde er dus lustig over. Vaak aangemoedigd, soms bevraagd over wat het precies moest gaan worden. In de luwte.

krantTotdat ik de vraag kreeg van Wouter van den Berg van Verus. Hij had de swagometer gezien op twitter en vroeg of ik een interviewtje wilde geven voor hun nieuwsbrief. “Prima!” zei ik. Nou, dat heb ik geweten. Klik hier voor het eerste bericht.

Een journalist van het AD las het en vroeg om een interview. Ik sputterde een beetje tegen dat hij nog niet af was maar dat maakte niet uit. Net overhemd aan en Rolf en ik tuigden de meter op zodat hij een beetje fatsoenlijk in de krant kwam.

De volgende dag (zaterdag, oplage 400.000) bleek dat het in de landelijke editie was terechtgekomen en wel met de kop:

Stomme leraar? Druk dan op rood.

Tja. Zo gaat dat natuurlijk. De krant moet worden verkocht. De rest van de tekst was ook wat ronkend (“Leerlingen kunnen daar straks met één druk op de knop hun eigen natuurkundeleraar wegstemmen als deze niet cool genoeg is.“) maar het verhaal over feedback stond er ook wel duidelijk in.

Daarna ging het hard. Verschillende sites citeerden het AD, Radio West vroeg of ik wat wilde zeggen in een programma, evenals Den Haag FM (luister hieronder terug), aanvragen via mail voor nieuwe interviews van het AOb en 7 Days en veel vrolijk reacties van mijn collega’s op school en van mijn twittervrienden.

Maar sjonge, jonge, jonge. Wat er dan gebeurt! Als het van de sociale media naar de traditionele media oversteekt!

Comments bij de artikelen die soms heel geestig zijn, hele serieuze discussies die begonnen worden op Facebook, Twitter en elders, mensen die grappen uithalen op hun eigen school. Kanonnen!

swagpostEn als klap op de vuurpijl ook nog “De Post van de dag” in het AD, op de dinsdag na de zaterdag.

Men leest erin wat men wil lezen. Zo wordt gezegd dat het een slecht idee is om dit te doen in het onderwijs. Dat vind ik ook. Feedback is goed maar dit in elk klaslokaal? Echt niet! Het is míjn ding, samen met Rolf gemaakt, voor in míjn klaslokaal. En als je het een goed idee vindt, maak je er zelf maar een en als je het een slecht idee vindt, dan doe je dat niet!

Reacties op de site van het AD. Let op de oud-leerling van mijn school. Met authentiek spelfout.

Reacties op de site van het AD. Let op de oud-leerling van mijn school. Met authentieke spelfout.

Ik vind de stem van de leerling belangrijk maar hoef niet populair te zijn.  En ja, leerlingen moeten een hoop leren waarvan ze niet meteen zien, wat daar het nut van is. Geeft niks. Zoals mijn grote vriend Marten Hazelaar zegt: “Ze moeten ook olijven leren eten.” Het maken van de swagometer doet daar toch niets aan af?

Ik denk overigens niet dat ik het de volgende keer heel veel anders ga doen. Ik ben alleen gewaarschuwd nu. Men gaat ermee aan de haal en probeer er dan nog maar eens voor te zorgen dat het het vrolijke idee blijft. Wel heb ik besloten geen media te woord meer te staan. Dus zojuist radio 538 en 7Days teleurgesteld. Sorry. Maar nu weer even gewoon school.

Nog een voorbeeld van hoe snel het kan gaan: zoek maar eens bij Google naar “Stomme leraar“…

Arjan van der Meij


Nagekomen bericht. Er zijn dan ook nog mensen die er klanten mee willen werven. Het zal wel normaal zijn in die wereld maar echt netjes vind ik het niet, Léone Heideman.

Schermafbeelding 2016-04-06 om 09.15.39

Nagekomen bericht 2. Er stond een artikel op de AOb-site zoals ik schreef maar kennelijk heeft dit de oversteek gemaakt naar het Onderwijsblad, het 14-daags verschijnende blad van de bond. Hoewel het vriendelijker was geweest als ik een berichtje had gekregen dat het geüpgraded was, is het niet erg maar wel tekenend voor dit verhaal. Ik hoop dat ik de originele tekening van Typetank krijg!

aobbladartikelklein swagaobkl